Ο μυστικός κώδικας του Ναπολέοντα και τι πραγματικά δείχνει η αποκρυπτογράφηση από την τεχνητή νοημοσύνη

Τι συνέβη

Η εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης σε ιστορικά αρχεία έχει εισαγάγει νέες μεθόδους για την εξέταση εγγράφων ηλικίας αιώνων, αλλάζοντας ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οι ερευνητές προσεγγίζουν τα μη αναγνώσιμα κείμενα. Αρχεία σε όλη την Ευρώπη φιλοξενούν εκατομμύρια σελίδες αλληλογραφίας, πολλές από τις οποίες γράφτηκαν βιαστικά, υπέστησαν φθορές από τον χρόνο ή αποκρύφτηκαν σκόπιμα. Πρόσφατα, ένας μηχανικός εφάρμοσε ένα σύγχρονο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης, το GPT-6 Astra, σε μια κρυπτογραφημένη επιστολή γραμμένη κατά τη ναπολεόντεια εποχή. Το έγγραφο χρονολογείται από το 1809, μια περίοδο έντονης στρατιωτικής προετοιμασίας και γενικευμένων συγκρούσεων στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Για πάνω από δύο αιώνες, το συγκεκριμένο περιεχόμενο αυτού του μηνύματος παρέμενε αδιάβαστο, προστατευμένο από έναν σύνθετο ομοφωνικό κώδικα σχεδιασμένο να αποτρέπει την υποκλοπή από τον εχθρό. Σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης κατάφερε τόσο να μεταγράψει τα χειρόγραφα σύμβολα όσο και να σπάσει τον υποκείμενο κώδικα μέσα σε διάστημα μόλις έξι ωρών. Ιστορικά, το σπάσιμο ενός τέτοιου κώδικα απαιτούσε επίπονη χειρωνακτική εργασία. Οι κρυπτογράφοι αφιέρωναν εβδομάδες ή μήνες διεξάγοντας αναλύσεις συχνότητας, εντοπίζοντας μοτίβα και δοκιμάζοντας υποθέσεις μέσω δοκιμής και λάθους. Η φυσική κατάσταση των αρχειακών εγγράφων συχνά περιπλέκει αυτή τη διαδικασία, καθώς το ξεθωριασμένο μελάνι, το φθαρμένο χαρτί και ο ιδιόρρυθμος γραφικός χαρακτήρας καθιστούν την αρχική μεταγραφή μια τεράστια πρόκληση από μόνη της. Η χρήση ενός μεγάλου γλωσσικού μοντέλου για τον χειρισμό τόσο της οπτικής μεταγραφής του ιστορικού γραφικού χαρακτήρα όσο και της μαθηματικής αποκρυπτογράφησης του κειμένου εισάγει μια εξαιρετικά ολοκληρωμένη ροή εργασίας για τους ιστορικούς. Αυτή η προσέγγιση επιχειρεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ της παλαιογραφίας —της μελέτης των ιστορικών συστημάτων γραφής— και της κρυπτανάλυσης. Η επιστολή του 1809 αποτελεί ένα απτό τεκμήριο από μια κρίσιμη καμπή της ευρωπαϊκής ιστορίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής, η ταχεία μετακίνηση στρατευμάτων και ο συντονισμός τεράστιων στρατιών βασίζονταν εξ ολοκλήρου σε γραπτά μηνύματα που μετέφεραν έφιπποι αγγελιοφόροι. Αυτοί οι αγγελιοφόροι αντιμετώπιζαν διαρκείς απειλές από εχθρικές περιπόλους, κατασκόπους και αντίξοες καιρικές συνθήκες, καθιστώντας την κρυπτογράφηση των ευαίσθητων πληροφοριών απόλυτη αναγκαιότητα. Η επιβίωση ενός τέτοιου εγγράφου για 217 χρόνια υπογραμμίζει τη διαχρονική αντοχή των φυσικών αρχείων, ακόμη και όταν τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για τη μελέτη τους μεταβαίνουν στην ψηφιακή εποχή. Η αναφερόμενη αποκρυπτογράφηση αναδεικνύει μια αυξανόμενη τάση όπου η υπολογιστική ισχύς κατευθύνεται προς τα άλυτα μυστήρια του ιστορικού αρχείου.

Τι γνωρίζουμε

Το έτος 1809 τοποθετεί αυτή την κρυπτογραφημένη επιστολή ακριβώς στις παραμονές της αυστριακής εισβολής, μια καθοριστική στιγμή στους Ναπολεόντειους Πολέμους. Εκείνη την περίοδο προετοιμαζόταν ο Πόλεμος του Πέμπτου Συνασπισμού, φέρνοντας αντιμέτωπη τη Γαλλική Αυτοκρατορία και τους συμμάχους της με την Αυστριακή Αυτοκρατορία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η ασφαλής επικοινωνία στις αχανείς εκτάσεις της Ευρώπης ήταν ζωτικής σημασίας για τη στρατιωτική επιμελητεία, τον στρατηγικό σχεδιασμό και τους διπλωματικούς ελιγμούς. Ο Ναπολέων Βοναπάρτης και οι στρατιωτικοί του διοικητές βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό στην κρυπτογραφία για να προστατεύσουν τις ευαίσθητες μετακινήσεις στρατευμάτων, τις λεπτομέρειες των γραμμών ανεφοδιασμού και τις τακτικές οδηγίες από το να πέσουν στα χέρια των δυνάμεων του συνασπισμού. Η μέθοδος κρυπτογράφησης που προτιμούνταν κατά την περίοδο αυτή περιλάμβανε συχνά ομοφωνικούς κώδικες αντικατάστασης. Σε αντίθεση με έναν απλό κώδικα αντικατάστασης, όπου ένα γράμμα του αρχικού κειμένου αντιστοιχεί πάντα σε ένα συγκεκριμένο σύμβολο κρυπτοκειμένου, ένας ομοφωνικός κώδικας αντιστοιχίζει πολλαπλά σύμβολα σε γράμματα υψηλής συχνότητας. Για παράδειγμα, στη γαλλική γλώσσα, φωνήεντα όπως το «E» ή το «A» εμφανίζονται με μεγάλη συχνότητα. Ένα ομοφωνικό σύστημα θα μπορούσε να παρέχει πέντε διαφορετικά σύμβολα για το «E» και τρία για το «A». Αυτή η τεχνική εξομαλύνει αποτελεσματικά την κατανομή συχνοτήτων του κρυπτοκειμένου, καθιστώντας το εξαιρετικά ανθεκτικό στις τυπικές μεθόδους αποκρυπτογράφησης που βασίζονται στην καταμέτρηση επαναλήψεων συμβόλων για να μαντέψουν τα υποκείμενα γράμματα. Ο γαλλικός στρατός χρησιμοποιούσε διάφορες εκδοχές αυτών των κωδίκων, αλλάζοντάς τους μερικές φορές συχνά ή χρησιμοποιώντας διαφορετικά βιβλία κωδίκων για διαφορετικά θέατρα επιχειρήσεων. Η εξέλιξη αυτών των συστημάτων κρυπτογράφησης ανάγεται στην Αναγέννηση, αλλά μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα, η τεράστια κλίμακα της Grande Armée κατέστησε αναγκαίο ένα εξαιρετικά οργανωμένο κρυπτογραφικό δίκτυο. Αυτά τα συστήματα συχνά ενσωμάτωναν νομενκλατούρες —εξειδικευμένα βιβλία κωδίκων που περιλάμβαναν όχι μόνο ομοφωνικές αντικαταστάσεις για μεμονωμένα γράμματα, αλλά και μοναδικά σύμβολα για κοινούς στρατιωτικούς όρους, τοποθεσίες ή συγκεκριμένους στρατηγούς. Αυτό το πρόσθετο επίπεδο πολυπλοκότητας σήμαινε ότι ακόμη και αν έσπαγε το βασικό αλφάβητο, κρίσιμες στρατηγικές λέξεις παρέμεναν δυσνόητες. Γνωρίζουμε επίσης ότι τα σύγχρονα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης διαθέτουν σημαντικές δυνατότητες στην αναγνώριση προτύπων και την επεξεργασία δεδομένων. Συστήματα σχεδιασμένα για επεξεργασία φυσικής γλώσσας και μηχανική μάθηση μπορούν να προσαρμοστούν ώστε να αναγνωρίζουν τις στατιστικές ανωμαλίες και τους δομικούς κανόνες ιστορικών κρυπτογραφημάτων. Αυτά τα μοντέλα μπορούν να αναλύσουν ταχύτατα τεράστιες ποσότητες κειμένου, να εντοπίσουν γλωσσικά μοτίβα και να δοκιμάσουν εκατομμύρια πιθανά κλειδιά αποκρυπτογράφησης σε ένα κλάσμα του χρόνου που θα χρειαζόταν ένας άνθρωπος ερευνητής. Η ενσωμάτωση της οπτικής αναγνώρισης χαρακτήρων με προηγμένα γλωσσικά μοντέλα επιτρέπει ολοένα και περισσότερο στους υπολογιστές να βοηθούν στην ανάγνωση ιστορικών χειρογράφων.

Τι δεν γνωρίζουμε

Το ακριβές περιεχόμενο του αποκρυπτογραφημένου απλού κειμένου της επιστολής του 1809 παραμένει απροσδιόριστο στα διαθέσιμα στοιχεία. Δεν είναι γνωστό αν το μήνυμα περιέχει συνήθεις διαταγές επιμελητείας σχετικά με προμήθειες και κατάλυση στρατευμάτων, ευαίσθητες στρατηγικές εντολές προς υψηλόβαθμους στρατηγούς ή προσωπική αλληλογραφία της εποχής. Ο ιστορικός αντίκτυπος της επιστολής δεν μπορεί να αξιολογηθεί πλήρως χωρίς να γίνουν κατανοητές οι συγκεκριμένες πληροφορίες που μεταφέρει και οι ταυτότητες του αποστολέα και του παραλήπτη. Η φυσική προέλευση του εγγράφου επίσης δεν αναλύεται. Η διαδρομή της επιστολής από τη ναπολεόντεια εποχή μέχρι σήμερα —πού φυλασσόταν τα τελευταία 217 χρόνια, αν βρίσκεται σε εθνικό αρχείο, στρατιωτικό μουσείο ή ιδιωτική συλλογή— είναι προς το παρόν άγνωστη. Ο καθορισμός της αλυσίδας επιμέλειας αποτελεί τυπικό μέρος της ιστορικής έρευνας, παρέχοντας το πλαίσιο για το πώς διασώθηκε το έγγραφο και γιατί παρέμεινε αδιάβαστο για τόσο μεγάλο διάστημα. Η κατάσταση του φυσικού χαρτιού, ο τύπος του μελανιού που χρησιμοποιήθηκε και τυχόν συνοδευτικά μη κρυπτογραφημένα μεταδεδομένα στον φάκελο ή τα περιθώρια δεν περιγράφονται. Επιπλέον, οι συγκεκριμένες τεχνικές παράμετροι της ροής εργασίας της τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι πλήρως διαφανείς. Δεν γνωρίζουμε τα ακριβή prompts που δόθηκαν στο μοντέλο GPT-6 Astra, τη φύση τυχόν εξειδικευμένων δεδομένων εκπαίδευσης που χρησιμοποιήθηκαν για την προετοιμασία του συστήματος για τα γαλλικά των αρχών του δέκατου ένατου αιώνα ή τον βαθμό ανθρώπινης καθοδήγησης που απαιτήθηκε κατά τη διαδικασία. Δεν είναι σαφές πώς το μοντέλο διέκρινε ανάμεσα σε τυχαίες κηλίδες μελανιού, φθαρμένο χαρτί και σκόπιμα σύμβολα κώδικα κατά τη φάση της μεταγραφής. Το ποσοστό σφάλματος της αρχικής μεταγραφής, πριν ξεκινήσει η κρυπτανάλυση, παραμένει επίσης άγνωστο. Μένει να φανεί αν το μοντέλο AI χρειάστηκε επίθεση γνωστού απλού κειμένου (known plaintext attack) —μια μέθοδο όπου ένα τμήμα του μηνύματος, όπως ένας τυπικός χαιρετισμός ή μια ημερομηνία, μαντεύεται εκ των προτέρων για να προσφέρει πάτημα— ή αν έλυσε τον ομοφωνικό κώδικα εξ ολοκλήρου από το μηδέν. Οι εσωτερικοί μηχανισμοί σχετικά με το πώς το μοντέλο διαχειρίστηκε την πιθανή παρουσία νομενκλατούρας ή εξειδικευμένης στρατιωτικής αργκό χωρίς προηγούμενο πλαίσιο δεν περιγράφονται αναλυτικά στα τρέχοντα στοιχεία.

Τι ισχυρίζονται

Αναφέρεται ότι ένας μηχανικός χρησιμοποίησε με επιτυχία το μοντέλο GPT-6 Astra για να σπάσει τον ναπολεόντειο κώδικα του 1809. Ο κεντρικός ισχυρισμός είναι ότι αυτό το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης ολοκλήρωσε τις διπλές εργασίες της μεταγραφής του ιστορικού εγγράφου και του σπασίματος του ομοφωνικού του κώδικα σε ακριβώς έξι ώρες. Αυτό το χρονικό πλαίσιο παρουσιάζεται σε έντονη αντίθεση με τα 217 χρόνια που πέρασε η επιστολή σε μη αναγνωσμένη κατάσταση, τονίζοντας την ταχύτητα και την αποδοτικότητα των σύγχρονων υπολογιστικών μεθόδων. Σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, το μοντέλο AI ήταν σε θέση να συνδυάσει την οπτική αναγνώριση του αρχειακού χειρογράφου με την προηγμένη κρυπτανάλυση σε μια ενιαία, απλοποιημένη ροή εργασίας. Παραδοσιακά, αυτές οι εργασίες διαχωρίζονται, απαιτώντας από έναν παλαιογράφο να μεταγράψει προσεκτικά τα σύμβολα προτού ένας κρυπτογράφος επιχειρήσει να σπάσει τον κώδικα. Ο ισχυρισμός υποδηλώνει ότι η τεχνολογία μπορεί αυτόνομα να διαχειριστεί τις πολυπλοκότητες της γαλλικής στρατιωτικής κρυπτογράφησης των αρχών του δέκατου ένατου αιώνα χωρίς την παραδοσιακή, χρονοβόρα χειρωνακτική εργασία που συνήθως απαιτείται από τους ανθρώπους κρυπταναλυτές. Τα δημοσιεύματα αφήνουν να εννοηθεί ότι το μοντέλο διαχειρίστηκε με επιτυχία τη στατιστική εξομάλυνση που ενυπάρχει σε έναν ομοφωνικό κώδικα, εντοπίζοντας τα πολλαπλά σύμβολα που χρησιμοποιούνταν για τα γράμματα υψηλής συχνότητας και ανακατασκευάζοντας το πρωτότυπο γαλλικό κείμενο. Αυτό υποδηλώνει υψηλό επίπεδο αναγνώρισης προτύπων και γλωσσικής προσαρμοστικότητας, επιτρέποντας στο σύστημα να επεξεργαστεί την ιστορική κρυπτογραφία ως ένα ενιαίο πρόβλημα μετάφρασης και αποκρυπτογράφησης.

Τι έχει επαληθευτεί

Η ιστορία της αποκρυπτογράφησης καλύφθηκε από διάφορα μέσα ενημέρωσης, μεταξύ των οποίων το Έθνος, το Ancient Origins και το Parallaxi Magazine. Αυτά τα μέσα ανέφεραν τη χρήση του μοντέλου GPT-6 Astra από τον μηχανικό για την αντιμετώπιση του κώδικα του 1809, φέρνοντας τη σύγκλιση της τεχνητής νοημοσύνης και της ιστορικής έρευνας στην προσοχή του κοινού. Είναι επαληθευμένο ιστορικό γεγονός ότι το 1809 ήταν το έτος που προηγήθηκε της αυστριακής εκστρατείας, καθιστώντας την ασφαλή επικοινωνία τεκμηριωμένη προτεραιότητα για τον γαλλικό στρατό εκείνη την εποχή. Η ύπαρξη και οι μηχανισμοί των ομοφωνικών κωδίκων κατά τη ναπολεόντεια εποχή είναι καλά εδραιωμένες στο κρυπτογραφικό αρχείο, με πολυάριθμα παραδείγματα να διατηρούνται σε ευρωπαϊκά αρχεία. Η χρήση τέτοιων μεθόδων κρυπτογράφησης αποτελούσε συνήθη πρακτική για την προστασία ευαίσθητων κρατικών και στρατιωτικών μυστικών κατά τις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα. Επιπλέον, η τεχνική ικανότητα των προηγμένων μοντέλων AI να επεξεργάζονται σύνθετες εργασίες αναγνώρισης προτύπων και να βοηθούν στην κρυπτανάλυση αποτελεί αναγνωρισμένη εξέλιξη στην επιστήμη των υπολογιστών. Η ενσωμάτωση εργαλείων μεταγραφής και επεξεργασίας φυσικής γλώσσας είναι ένα γνωστό πεδίο ενεργού έρευνας στις ψηφιακές ανθρωπιστικές επιστήμες. Οι ερευνητές χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο τη μηχανική μάθηση για να βοηθηθούν στην ανάγνωση κατεστραμμένων κειμένων, στη μετάφραση αρχαίων γλωσσών και στην ανάλυση ιστορικών κρυπτογραφημάτων, αποδεικνύοντας την ευρύτερη χρησιμότητα αυτών των τεχνολογιών σε αρχειακά περιβάλλοντα.

Εναλλακτικές εξηγήσεις

• Πιθανή: Ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης, το GPT-6 Astra, χρησιμοποιήθηκε από έναν μηχανικό για να μεταγράψει και να σπάσει τον ομοφωνικό κώδικα μιας ναπολεόντειας επιστολής του 1809 σε έξι ώρες.

Τι θα άλλαζε την εκτίμησή μας

Η επιβεβαίωση της ακρίβειας της αποκρυπτογράφησης θα απαιτούσε ενδελεχή έλεγχο από ανεξάρτητους κρυπτογράφους και ιστορικούς που ειδικεύονται στη ναπολεόντεια εποχή. Οι ειδικοί θα χρειάζονταν πρόσβαση σε εικόνες υψηλής ανάλυσης της πρωτότυπης κρυπτογραφημένης επιστολής για να επαληθεύσουν την αρχική μεταγραφή των συμβόλων του κώδικα. Η σύγκριση της μεταγραφής του AI με το φυσικό έγγραφο θα διασφάλιζε ότι κανένα σύμβολο δεν παρερμηνεύτηκε ή δεν αποτέλεσε παραίσθηση από το λογισμικό οπτικής αναγνώρισης. Το γαλλικό απλό κείμενο που προέκυψε θα έπρεπε να αναλυθεί ως προς τη γλωσσική του αυθεντικότητα. Οι ιστορικοί θα εξέταζαν το λεξιλόγιο, τη γραμματική και τη στρατιωτική ορολογία για να βεβαιωθούν ότι ευθυγραμμίζονται με ακρίβεια με τη χρήση των αρχών του δέκατου ένατου αιώνα. Αναχρονιστικές διατυπώσεις ή σύγχρονη σύνταξη θα εγείρουν ερωτήματα σχετικά με την ακρίβεια της μετάφρασης. Η διασταύρωση των περιεχομένων της αποκρυπτογραφημένης επιστολής με εδραιωμένα ιστορικά χρονολόγια, γνωστές κινήσεις στρατευμάτων και την αλληλογραφία βασικών προσώπων από το 1809 θα βοηθούσε στην ένταξη του εγγράφου στο ορθό ιστορικό του πλαίσιο. Μια λεπτομερής τεχνική μεθοδολογία που θα περιγράφει τη διαδικασία του μηχανικού θα αποσαφήνιζε πώς η τεχνητή νοημοσύνη πέτυχε το αποτέλεσμα. Η πρόσβαση στα συγκεκριμένα inputs, στα αρχεία καταγραφής prompts και στη σταδιακή εξέλιξη του μοντέλου θα επέτρεπε στους επιστήμονες υπολογιστών να κατανοήσουν τη ροή εργασίας. Η επανάληψη της διαδικασίας σε άλλους γνωστούς, άλυτους κώδικες της ίδιας περιόδου θα αποδείκνυε την αξιοπιστία και τη συνέπεια του συστήματος AI, δείχνοντας ότι η επιτυχία δεν ήταν μια μεμονωμένη ανωμαλία αλλά μια επαναλήψιμη μέθοδος για την ιστορική κρυπτανάλυση.